Վերջույթի դեֆորմացիան, թերևս, Իլիզարովի մեթոդի կիրառման ամենատարածված ցուցումն է։ Հիմնական սկզբունքը հետևյալն է․ դեֆորմացիայի գագաթում կատարվում է կորտիկոտոմիա (ոսկրահատում), այնուհետև ախտահարված հատվածի վրա տեղադրվում է Իլիզարովի կամ հեքսապոդ շրջանակ։ 3–5 օր անց սկսվում է աստիճանական շտկումը՝ հարմարեցված դեֆորմացիայի տեսակի և աստիճանի, հիվանդի տարիքի և բուժման նպատակների հիման վրա։ Օստեոտոմիայի հատվածում շեղման ստանդարտ արագությունը սովորաբար կազմում է օրական մեկ միլիմետր։ Երբ ձեռք է բերվում ցանկալի բիոմեխանիկական առանցքը, շրջանակը ապահով կերպով պահում է ոսկրային հատվածները մինչև նոր ձևավորված ոսկրային հյուսվածքը (կալուսը) բավարար ամրություն ստանա շրջանակի հեռացման համար։ Որոշ դեպքերում շրջանակի կիրառման տևողությունը կրճատելու նպատակով արտաքին ֆիքսատորը կարող է համակցվել ներքին մեթոդների հետ, օրինակ՝ մեխի կամ թիթեղի կիրառմամբ։

Տորսիոն դեֆորմացիաները հաճախ ուղեկցվում են անկյունային դեֆորմացիաներով։ Օրինակ՝ բավական տարածված է, երբ տիբիայի վարուս դեֆորմացիան համակցվում է տիբիայի արտաքին տորսիոն խախտման հետ։ Տորսիոն դեֆորմացիաները հաճախ սխալ են ախտորոշվում կամ անտեսվում, սակայն դրանք կարող են էական ազդեցություն ունենալ ստորին վերջույթի հոդերի համադրված աշխատանքի և քայլվածքի վրա։ Ներքին տորսիոն դեֆորմացիաները կարող են շտկվել սուր եղանակով, մինչդեռ տիբիայի արտաքին դեֆորմացիաները պետք է շտկվեն աստիճանաբար։

Բազմակի դեֆորմացիաներ են համարվում այն դեպքերը, երբ ախտահարված են մեկից ավելի վերջույթներ կամ ոսկրային հատվածներ։ Այս դեֆորմացիաները կարող են առաջանալ տարբեր պատճառներից՝ բնածին գործոններից, հետտրավմատիկ վնասվածքներից, վարակներից, աճի խանգարումներից կամ մետաբոլիկ հիվանդություններից։ Բուժման մոտեցումը պետք է հաշվի առնի հիվանդի տարիքը, աճի պոտենցիալը, հիմնական պատճառը, դեֆորմացիաների ծանրությունը և հոդերի վիճակը։ Մեր կենտրոնում դեպքերի մեծ մասում բազմակի դեֆորմացիաները շտկվում են աստիճանական ուղղմամբ՝ դիստրակցիոն օստեոգենեզի միջոցով՝ սովորաբար օգտագործելով շրջանաձև Իլիզարովի կամ հեքսապոդ շրջանակներ։

Ոտնաթաթի և կոճի վիրաբուժությունը մեր կենտրոնում ներկայացված մասնագիտացված ծառայություն է, որի շրջանակում արդյունավետորեն բուժվում են տարբեր վիճակներ, այդ թվում՝ ծանր մնացորդային ծուռթաթություն (clubfoot), կարճ մատ կամ բրախիմետատարսիա։ Բրախիմետատարսիայի ամենատարածված ձևերից մեկը վերաբերում է 4-րդ մատին։ Սկզբունքը նույնն է․ ախտահարված մետատարսալ ոսկրի վրա տեղադրվում է արտաքին հիմնական շրջանակ, և կատարվում է աստիճանական երկարացում մինչև ցանկալի երկարության հասնելը։ Տափակաթաթությունը բուժվում է արտրորեիզիսի միջոցով, որը ներառում է տիտանե կոնաձև պտուտակի տեղադրում թալուսի և կրունկոսկրի միջև։ Բացի այդ, մենք իրականացնում ենք նաև հալյուքս վալգուսի (բունիոն) համալիր վերականգնողական վիրաբուժություն՝ ուղղելով առաջին մատի վալգուս դեֆորմացիան։